İşte Bu “Umudun ve Dayanışmanın Fotoğrafı”dır

Nuriye Gülmen ve Semih Özakça; 183* gündür direnişteler, 63 gündür ise aç…
Bunca gündür bir avuç insanın desteğiyle hala Kızılay’daki İnsan Hakları Anıtı önündeki yerlerini, haklı direnişleriyle korumaya devam ediyorlar.
Sayısız kez gözaltına alındılar, polis saldırılarına göğüs gerdiler, direndiler, dayandılar…

Ankara’nın, kocaman bir başkentin orta yerinde, sadece birkaç yürekli yurttaşın dışında Ankaralıların bile ilgisini çekememişken, ancak giriştikleri açlık grevi kritik eşiğe gelince birkaç gündür ana akım medyanın dikkatini çekebildiler her nasılsa.
İlginin asıl sebebi tabii ki bu medyanın kirli sicilinde saklı, orayı şimdilik bir kenara bırakalım…

* * *

Ama şimdi ne işiniz varsa bir kenara itin ve şu fotoğrafa bir bakın;

Onlar bu direnişe başlarken yolları kaderin cilvesiyle henüz kesişip tanışmışlarken kenetlenen ellerine bir bakın…

Bu resmi gören görmeyen milyonların belki hayatları boyunca hiç hissedemeyecekleri sıcaklıktaki yüreklerinden aldıkları güçle kenetlenmiş,

Uğruna mücadele ettikleri temel hakları ve her türlü maddiyattan yüce değerlerine, hayatlarından bile vazgeçebilecek kararlılıkta ölümsüz bir tutku ile bağlanmış,

Biryerlerde varolduğu bilinen insanlığa duyulan hasret gibi,

Vaat edilen özgürlüğe duyulan aşk gibi…

Bu işte o milyonların hiç tadamayacağı özgürlüğün ateşidir, hiç bir zaman bulamayacakları gerçek dostluğun sıcaklığıdır,

Hiç bir zaman yaşayamayacakları onurlu bir yaşamın hayat buluşu, hiç göremeyecekleri güzel günlerin müjdesidir.

O kenetlenmiş eller, “güzel günlerin bekleyerek gelmeyeceğini” cümle aleme gösteren, haslete nefretle saldıranlara inat, tüm varlıklarını ortaya koyarak mücadeleden geri dönmeyen o güzel insanların bitmek tükenmek bilmeyen umudunun resmi,

Yani yürekten ihtiyacımız olan “Direnişin, Umudun ve Dayanışmanın Fotoğrafı“dır işte…

– W/İnadına Haber / 10 Mayıs 2017 Çarşamba –

Fotoğraf: Seyr-i Sokak / 10 Mayıs 2017

* Nuriye Gülmen hukuksuz bir KHK sonrası kaybettiği işini geri alabilmek için 9 Kasım 2016 Çarşamba günü Yüksel Caddesi’ndeki İnsan Hakları Anıtı önünde direnişe ve hak mücadelesine başlarken, yine bir KHK ile görevinden alınan ve bir hukuk mücadelesi başlatan öğretmen Semih Özakça da, Nuriye Gülmen’den 14 gün sonra 23 Kasım tarihinde direnişini Yüksel Caddesi’nde sürdürme kararı aldı.

Reklamlar

yorum yaz

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s